تبلیغات
بسیج دانش آموزی شهرستان کنگاور - مطالب اردیبهشت 1395

روح جوانان لطیف است و انعطاف پذیر و آن قدر که در پیران حب نفس و حب دنیا است در جوانان نیست.
(امام خمینی-ره)
عید شکوفایی خوشبوترین گل هستی، مبارک.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


جوان زنده و با نشاط و پرامید و پاکدامن، می‌تواند یک تاریخ را بیمه کند.(مقام معظم رهبری)
ولادت جوانه ی خورشید کربلا، حضرت علی اکبر(ع) و روز جوان، تبریک و تهنیت

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *


جوانی پلی میان کودکی و پیری است. خوشبخت آن کسی است که این پل را به سلامت بگذراند.(کونان دوویل)
روز جوان مبارک


برچسب ها: روزجوان، ولادت حضرت علی اکبر،

تاریخ : چهارشنبه 29 اردیبهشت 1395 | 12:13 ق.ظ | نویسنده : بسیج دانش آموزی | نظرات
نشست سرگروه صالحین باموضوع "خانواده،زندگی اسلامی علوی "تشکیل جلسه داد.



به گزارش خبرنگارحوزه بسیج دانش آموزی، نشست سرگروه صالحین باحضورمربی صالحین سرکارخانم سکینه اکبردخت وسرگروه های صالحین فرهنگی باموضوع خانواده ، زندگی اسلامی علوی درکانون بسیج جوانان کنگاور برگزارشد.
خانم اکبردخت از زندگی و خانواده به عنوان  هنری بسیار زیبا و حساس یادکردو : عنصر اصلی  و سازنده این هنر  محبت و مودت است ودر آموزه های دینی و سفارش معصومین  (ع) هم به اخلاق و رفتار خوش در بین اعضای خانواده  بسیار سفارش شده است.

مربی صالحین با اشاره به اینکه  در اسلام  مدیریت خانواده  به آقایان واگذار شده تصریح کرد :در سایه این مدیریت  هر کدام  از اعضای خانواده وظیفه ای را که بعهده گرفته اند بخوبی  انجام خواهند دادو برخلاف  خانواده های جوامع اروپایی و غربی که اصالت ندارد, این مدیریت با همکاری تمامی اعضا می تواندبهترین و سالمترین جامعه  انسانی را تشکیل داده و به سعادت و خوشبختی  رسید.

وی اضافه کرد: صبر، برنامه ریزی در زندگی‏،دوری از افراط و تفریط،احسان به پدر و مادر،صدقه و انفاق راه گشای زندگی و سعادت اخروی و دنیوی را در پی خواهد داشت.

اکبردخت در ادامه با اشاره به اهمیت پیروی از اهل بیت(ع) خاطرنشان کرد: بهره گیری از سیره اهل بیت(ع) در زندگی خیر دنیا و اخرت را به دنبال دارد.

درپایان جلسه از سرگروه های صالحین با اهداء لوح ، تقدیروتشکربعمل آمد.

 




طبقه بندی: خبر، نشست سرگروه صالحین،

تاریخ : پنجشنبه 23 اردیبهشت 1395 | 11:59 ق.ظ | نویسنده : بسیج دانش آموزی | نظرات
بسم‌الله‌الرّحمن‌الرّحیم‌ (۱)
الحمدلله ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام علی سیّدنا محمّد و آله الطّاهرین سیّما بقیّةالله فی الارضین.

 خیلی خوش‌آمدید عزیزان من؛ امیدوارم که ان‌شاءالله روز معلّم و یادبودهای گرامی این روز برای همه‌ی شما فرزندان عزیزم، برادران و خواهران عزیزم مایه‌ی شادکامی و سعادت و افتخار ابدی باشد.

 اوّلاً بعد از تبریک این روز، یاد شهدای شما را باید گرامی بداریم؛ چه شهدای معلّم که حدود چهارهزار معلّم شهید شدند و رقم کوچکی نیست، و چه شهدای دانش‌آموز که بیش از ۳۶ هزار دانش‌آموز ما در طول دفاع مقدّس به شهادت رسیدند. اگر نَفَس گرم معلّم نبود، معلوم نبود که دانش‌آموز در همه‌ی شرایط، راهی جبهه بشود؛ این افتخار هم برمیگردد به معلّمین.

 بعد از این، نوبت این است که من از شما -جامعه‌ی معلّمی کشور- سپاسگزاری کنم؛ چون جامعه‌ی معلّمین یک جامعه‌ای است که یک کار دشوار را با بازده مادّی اندک بر عهده گرفته. معلّم رنج مواجهه‌ی تربیتی با جوان و نوجوان را بر دوش دارد؛ این کار کوچکی نیست؛ سخت است. مسئولیّت سنگینی هم دارد؛ همه هم از معلّم توقّع دارند و دلشان میخواهد که این نونهال‌شان، جوانشان، کودکشان وقتی رفت مدرسه، با تربیت معلّم، مثل دسته‌ی گل در داخل خانواده بدرخشد؛ انسان این‌جور دلش میخواهد؛ همه توقّع دارند از معلّم. درعین‌حال شما درآمد یک معلّم را مقایسه کنید با درآمد فلان سرمایه‌دار، فلان پول‌دار، فلان بچّه‌تاجر؛ خب این را معلّم میبیند، میداند؛ اینهایی که وارد وادی معلّمی میشوند شاید خیلی‌شان -حالا نگوییم همه‌شان؛ بسیاری از اینها- میتوانستند یک جادّه‌ی دیگری را در پیش بگیرند و یک منبع درآمد بالاتر و بیشتری برای خودشان فراهم کنند؛ [امّا] نکردند. بخشی از انگیزه‌های معلّمی عشق است؛ محبّت است، احساس مسئولیّت است. آینده‌سازی میکنند با قناعت، رنج تربیت جوان و نوجوان را بر عهده میگیرند با نجابت، با صبر و سکون. نمیخواهم یک حکم کلّی بکنم؛ بالاخره در هر جامعه‌ای، در هر لباسی ممکن است تعدادی هم باشند که مطلوب نباشند، لکن سیاق کلّی جامعه‌ی معلّمین این است که عرض میکنم. ما خودمان زیر دست این معلّمها درس خواندیم، حرف شنفتیم، یاد گرفتیم؛ میدانیم معلّم چه‌جوری است.

 خب، یک خصوصیّت معلّمی که [اگر] شما معلّمان عزیز و نومعلّمان و جامعه‌ی معلّمین به آن توجّه کنند خوب است، این است که در این کاری که با این خصوصیّات عرض کردیم -رنج زیاد و بازده مادّی کم- امکان اخلاص هست؛ [این‌] خیلی مهم است. نجات انسان در زندگی ابدی به‌وسیله‌ی اخلاص است؛ برای خدا، برای حقیقت کار کردن، مخلصانه کار کردن مایه‌ی نجات است؛ این در خیلی از جاها پیدا نمیشود. خیلی از کارها را انسان خیال میکند برای خدا انجام داده، بعد یک خرده که خودش با انصاف دقّت میکند، میبیند داخلش قاطی دارد. وَ اَستَغفِرُکَ مِمّا اَرَدتُ بِه‌ وَجهَکَ فَخالَطَنی ما لَیسَ لَک؛(۲) این دعا یکی از دعاهای بین نافله‌ی صبح و فریضه‌ی صبح است که میگوید خدایا من استغفار میکنم از آن عملی که خواستم برای تو آن را انجام بدهم امّا در بین آن «فَخالَطَنی ما لَیسَ لَک»، یک انگیزه و نیّت غیرخدایی وارد شد؛ خیلی از کارهای ما این‌جوری است. بنده خودم را عرض میکنم. آنجایی که انسان امکان دارد اخلاص بورزد غنیمت است؛ یکی از آنجاها معلّمی است. میتوانید بااخلاص کار کنید؛ و اگر بااخلاص کار کردید، کارتان برکت پیدا خواهد کرد.

 نمونه‌ی روشن و حیّ‌وحاضر آن شهید مطهّری است. آیت‌الله مطهّری بااخلاص حرکت میکرد، کارش برای خدا بود؛ ما از نزدیک با ایشان معاشر بودیم، کارش را میدیدیم؛ نیّتش را میفهمیدیم. آدمی بود زمان‌شناس، نیازشناس؛ نیازها را میدانست، میفهمید و می‌نشست برای خدا، برای پُر کردن خلأ این نیازها، بااخلاص کار میکرد و فکر میکرد و میگفت و مینوشت و تلاش میکرد و برخورد میکرد. نتیجه‌ی اخلاص او این شده است که کارهای او ماندگار است؛ ده‌ها سال است شهید شده امّا کتابهای او را به قول سعدی «چون کاغذ زر میبرند»؛(۳) کسانی که اهل فکرند، اهل فهمیدنند، دنبال فهمیدنند، دنبال کتابهای شهید مطهّری میدوند. این اخلاص است.

 وقتی شما بااخلاص کار میکنید، هرکدام از این نوجوان‌ها و جوانهایی که زیرِ دست شما هستند، میتوانند آینده‌ای برای این کشور بسازند که این آینده مایه‌ی سعادت جاودانه‌ی شما بشود که معلّم او هستید؛ ولو کسی شما را نشناسد. معلّمهای امام بزرگوار را -آنهایی که در بچّگی او را درس دادند- کسی نمی‌شناسد امّا آثار امام در نامه‌ی عمل آنها هم نوشته میشود که این مرد را این‌جوری تربیت کردند، این‌جوری بار آوردند.

 خب، گفتیم اخلاص؛ این خطاب به شما بود؛ [امّا] معنایش این نیست که حالا چون جامعه‌ی معلّمی اخلاص دارد و قناعت دارد، پس مسئولان کشور از مسائل مادّی معلّمان غافل بمانند؛ نه، بارها گفتیم، بارهای دیگر هم خواهیم گفت؛ مسئولان باید بدانند هر هزینه‌ای که در آموزش‌وپرورش میکنند هزینه‌ی سرمایه‌ای است، هزینه‌ی محض نیست؛ پولی که آنجا خرج میشود، در واقع، سرمایه‌گذاری دارد میشود؛ به این چشم به آموزش‌وپرورش نگاه کنند، به این چشم بودجه‌گذاری کنند، به این چشم امکانات معیشتی فراهم کنند. بعضی از بدخواهان هم هستند که از مشکلاتِ معیشتیِ جامعه‌ی معلّمین، سوءاستفاده میکنند؛ بنده شنیده‌ام بعضی حتّی در داخل خود آموزش‌وپرورش این سوءاستفاده‌ها را میکنند؛ وضعِ معیشتیِ دارای کمبودِ جامعه‌ی معلّمی، موجب میشود کسانی سوءاستفاده کنند. تا امروز، به توفیق الهی، جامعه‌ی معلّم خودش را سالم و پاکیزه نگه داشته، لکن بعضی‌ها دارند کار میکنند و تلاش میکنند که از این حرکتهای ناسالم به وجود بیاورند.

 خب، حالا موضوع اصلی را مطرح کنیم. عزیزان من! شما یک نسلی را میخواهید تربیت کنید؛ کشور شما و آینده‌ی شما به چگونه نسلی نیاز دارد؟ این مهم است. این‌جور هم نیست که ما در یک میدان خالی بخواهیم کار کنیم؛ نخیر. فرض کنید که یک‌وقت یک نفر جودوکار یا کونگ‌فوکار در میدان خالی مدام بنا میکند حرکات جودوکاری انجام دادن، کسی هم در مقابلش نیست، خب راحت است؛ یا [کسی‌] در میدان خالی شمشیربازی میکند و ضربه میزند، کسی هم در مقابلش نیست؛ امّا گاهی در مقابل شما یک حریفی وجود دارد، ضربه‌ی شما را خنثی میکند، مانع وارد آمدن ضربه به خودش میشود و متقابلاً ضربه میزند؛ ما امروز با یک‌چنین حریفی مواجهیم. حریف کیست؟ نظام سلطه‌ی بین‌المللی. حالا بعضی‌ها ممکن است تعجّب کنند که [مگر] آموزش‌وپرورش ما با نظام سلطه‌ی بین‌المللی مواجه است؛ بله. نظام سلطه‌ی بین‌المللی که امروز مظهرش حکومت آمریکا است، سرمایه‌دارهای بزرگ صهیونیست‌اند و بعضی از دولتهای مستکبر دیگر؛ اینها نمایندگان و نمادهای نظام سلطه‌ی بین‌المللی هستند. من مفصّل این نظام سلطه را در صحبتهای عمومی مطرح کرده‌ام و معنا کرده‌ام که نظام سلطه‌ی بین‌المللی یعنی چه. این نظام سلطه‌ی بین‌المللی برای ملّتها -نه فقط ملّت ما، [بلکه‌] برای هر ملّتی که بتواند- برنامه دارد؛ او هم میخواهد نسلی که آینده‌ی این کشور را و این کشورها را میسازد، با یک قواره‌ای و با یک شاکله‌ای تربیت بشود که برای او مفید باشد؛ نسلی در کشورها تربیت بشود که فکر او را داشته باشد، فرهنگ او را داشته باشد، نگاه و سلیقه‌ی او را به مسائل جهانی داشته باشد. این نسل تربیت میشود، البتّه باسواد هم میشود، محقّق هم میشود، سیاستمدار هم میشود و در کشورهای مختلف [جزو] مسئولان کشور هم میشوند. خب برای یک مجموعه‌ی استعمارگر چه‌چیزی بهتر از اینکه مسئولان یک کشور، صاحب‌نظران یک کشور و صاحبان رأی در یک کشور، مثل آنها فکر کنند و مثل آنها عمل بکنند؟ کار را برای آنها آسان میکند دیگر. این برنامه‌ی استعماریِ فرهنگی است. البتّه مال امروز هم نیست؛ شاید ده‌ها سال است که این برنامه دارد انجام میگیرد.

 متفکّرین سیاست غربی بارها گفته‌اند به‌جای اینکه ما مثل دوران استعمار قرن نوزدهمی برویم کشورگشایی کنیم و حاکم نظامی بگذاریم و پول خرج کنیم و اسلحه بفرستیم و جنگ و جدال راه بیندازیم، بهتر از آن و آسان‌تر از آن و کم‌هزینه‌تر از آن این است که نخبگان و زبدگان آنها را بیاوریم فکر خودمان را به آنها تزریق کنیم، آنها را بفرستیم به کشورشان، آنها میشوند سربازهای بی‌جیره و مواجب ما؛ همانی که او میخواهد، این عمل میکند. شما امروز چنین دولتهایی سراغ ندارید؟ در منطقه‌ی ما از این دولتها کمند؟ [که‌] همان حرفی را میزند که آمریکا میخواهد بزند، همان کاری را میکند که او میخواهد بکند؛ خرجش را هم متحمّل میشود، هزینه‌اش را هم متحمّل میشود، [امّا] برای او کار میکند. نه فقط از او امتیاز نمیگیرد و پول نمیگیرد، بلکه پول هم خرج میکند؛ امتیازش فقط این است که استکبار مانع سقوط او به دست عوامل مخالف میشود و او را نگه میدارد. یک برنامه‌ی این‌جوری دارند برای نسل ما؛ برای همین دانش‌آموزی که زیر دست شما است همین برنامه را دارند. حالا چقدر بتوانند یا نتوانند بحث دیگری است، امّا این برنامه هست. فکر خودشان را ترویج میکنند، فرهنگ خودشان را ترویج میکنند، زبان خودشان را ترویج میکنند.

 من همین‌جا این حرفی را که گاهی هم گفته‌ام به مسئولین آموزش‌وپرورش [تکرار میکنم‌]؛ شاید به مسئولین محترم فعلی نگفته باشم امّا قبلها مکرّر گفته‌ام؛ این اصرار بر ترویج زبان انگلیسی در کشور ما یک کار ناسالم است. بله، زبان خارجی را باید بلد بود امّا زبان خارجی که فقط انگلیسی نیست، زبان علم که فقط انگلیسی نیست. چرا زبانهای دیگر را در مدارس به‌عنوان درس زبان معیّن نمیکنند؟ چه اصراری است؟ این میراث دوران طاغوت است، این میراث دوران پهلوی است. [مثلاً] زبان اسپانیولی؛ امروز کسانی که به زبان اسپانیولی حرف میزنند کمتر از کسانی نیستند که به زبان انگلیسی حرف میزنند؛ در کشورهای مختلف، در آمریکای لاتین یا در آفریقا کسان زیادی هستند. مثلاً میگویم؛ بنده حالا مروّج [زبان] اسپانیا نیستم که بخواهم برای آنها کار بکنم، امّا مثال دارم میزنم. چرا زبان فرانسه یا زبان آلمانی تعلیم داده نمیشود؟ زبانهای کشورهای پیشرفته‌ی شرقی هم زبان بیگانه است، اینها هم زبان علم است. آقا جان! در کشورهای دیگر به این مسئله توجّه میکنند و جلوی نفوذ و دخالت و توسعه‌ی زبان بیگانه را میگیرند؛ ما حالا از پاپ کاتولیک‌تر شده‌ایم! آمده‌ایم میدان را باز کرده‌ایم و علاوه بر اینکه این زبان را کرده‌ایم زبانِ خارجیِ انحصاریِ مدارسمان، مدام داریم می‌آوریمش [در مقاطع] پایین؛ در دبستانها و در مهدِکودک‌ها! چرا؟ ما که میخواهیم زبان فارسی را ترویج کنیم، باید یک عالَم خرج کنیم و زحمت بکشیم. [وقتی‌] کرسی زبان را در یک‌جا تعطیل میکنند، باید تماسهای دیپلماتیک بگیریم که چرا کرسی زبان را تعطیل کردید. نمیگذارند، اجازه‌ی دانشجو گرفتن نمیدهند، امتیاز نمیدهند، برای اینکه زبان فارسی را یک‌جا میخواهیم ترویج کنیم؛ آن‌وقت ما بیاییم زبان آنها را خودمان با پول خودمان، با خرج خودمان، با مشکلات خودمان ترویج کنیم. این عقلائی است؟ من نمیفهمم! این را داخل پرانتز گفتم، برای اینکه همه بدانند، توجّه کنند. [البتّه‌] نمیگویم که فردا برویم زبان انگلیسی را در مدارس تعطیل کنیم؛ نه، حرف من این نیست؛ حرف این است که بدانیم چه‌کار داریم میکنیم؛ بدانیم طرف میخواهد چگونه نسلی در این کشور پرورش بیابد،  و با چه خصوصیّاتی.

 خب، این حالا آن نسلی [است‌] که سلطه‌ی بین‌المللی -نظام سلطه- میخواهد. ما چه؟ ما چگونه نسلی میخواهیم؟ این سوگندنامه خیلی خوب بود؛ این سوگندنامه را من، قبل از اینکه بیایم اینجا، آن‌طرف آوردند و نگاه کردم؛ حالا هم با دقّت گوش کردم. ضمناً بدانید: سوگند که خوردید، بر شما لازم شد؛ سوگندِ با نیّت که انسان میخورد، این دیگر واجب‌الاجرا است، باید بر طبقش عمل کنید؛ سوگند خوب بود، سوگندنامه خوب بود.

 ما اوّل‌چیزی که لازم است برای دانش‌آموز خودمان در نظر بگیریم، این است که در او هویّت مستقلّ ملّی و دینی به وجود بیاوریم؛ این اوّلین چیز؛ هویّت مستقل و با عزّت. جوانمان را جوری بار بیاوریم که دنبال سیاست مستقل باشد، دنبال اقتصاد مستقل باشد، دنبال فرهنگ مستقل باشد؛ وابستگی، رُکون(۴) به دیگران، اعتماد به دیگران و تکیه‌ی به دیگران در وجود او به‌عنوان یک روحیه رشد نکند. ما از این جهت دچار آسیبیم؛ این را به شما عرض بکنم! شما می‌بینید یک کلمه‌ی فرنگی که وارد کشور میشود، فوراً بزرگ و کوچک و عمامه‌ای و غیرعمامه‌ای و مانند اینها، همه این کلمه را به‌کار میبرند. خب چرا آقا جان؟ چرا ما این‌قدر مشتاقیم و تشنه‌ایم که تعبیرات فرنگی به‌کار ببریم؟ چرا؟ این همان حالتی است که به ارث برای ما گذاشته‌اند. این همان حالت دوران طاغوت است که دوران جوانی خود ما است. بنده یادم است؛ من خودم هم آن وقتی‌که جوان بودم، کأنّه مسابقه گذاشته بودیم که از این تعبیرات فرنگی استفاده کنیم. هرکه از این تعبیرات بیشتر استفاده میکرد، نشان‌دهنده‌ی این بود که روشنفکرتر است و آگاه‌تر است و مانند اینها. این غلط است. هویّت مستقل، اوّلین چیزی است که ما بایستی در جوان خودمان، در نوجوان خودمان رشد بدهیم و پرورش بدهیم. بعد آن‌وقت اقتصاد مقاومتی معنا پیدا میکند. این‌جور نیست که بعد ما برای اینکه بخواهیم اقتصاد مقاومتی انجام بگیرد، مسئولین بالای دولتی بیایند بنشینند صد جلسه پشت‌سرهم تشکیل بدهند و مرتّب آئین‌نامه، مرتّب بخشنامه، مرتّب فلان؛ آخرش هم حالا به آن صورتی که کامل است انجام نگیرد. الان خب دارند تلاش میکنند که این اقتصاد مقاومتی تحقّق پیدا کند. وقتی روحیه، روحیه‌ی استقلال و مقاومت و ایستادگیِ در مقابل دیگران نیست، خب سخت است دیگر. وقتی عادت میکنیم که یک ذخیره‌ای را -که در خانه‌ها معمولاً خانواده‌های عاقل و بافکر ذخیره‌هایی نگه میدارند برای خودشان؛ ما هم یک ذخیره‌ی خداداد داریم و آن نفت است- مرتّب دربیاوریم و بفروشیم، مرتّب دربیاوریم و بفروشیم، بدون ارزش افزوده؛ یک‌وقت این را تبدیلش میکنیم به یک چیزی که دارای ارزش افزوده است، خیلی خب، قابل قبول است، امّا نخیر، بدون هیچ ارزش افزوده‌ای، همین [فقط] درمی‌آوریم و میفروشیم. بعضی از این رؤسای کشورها که آمده‌اند پیش ما، گله کرده‌اند که ما تراز تجاری‌مان با شما همسان نیست، شما به ما بیشتر میفروشید و کمتر میخرید، بنده مکرّر به چندین نفر از اینها گفته‌ام که آنچه شما میخرید، عمده‌اش نفت است؛ نفت یعنی پول، نفت یعنی طلا؛ ما ارزش افزوده‌ای از نفت به‌دست نمی‌آوریم؛ ثروتمان را از زیر خاک درمی‌آوریم و میدهیم به شما. این را نمیشود در حساب تراز تجاری قرار داد. اینها مهم است. هویّت مستقل وقتی بود، از این‌جور زندگی کردن انسان دور میشود؛ آن‌وقت اقتصاد مقاومتی معنا پیدا میکند، اقتصاد بدون نفت معنا پیدا میکند، فرهنگ مستقل معنا پیدا میکند.

 ما باید شاخصهای ممتاز و برجسته را در دانش‌آموزمان زنده کنیم؛ بله، در همین سوگندنامه هم بود که فطرت خداداد او را فعّال کنیم؛ بله، درست است؛ در همه‌ی من و شما، خدای متعال یک مایه‌ای قرار داده که این مایه قابل رشد پیدا کردن است و میشود از آن استفاده کرد. این را در این بچّه فعّال کنید، رشد بدهید.

 این شاخصها اینها است؛ حالا عمده‌اش مفاهیم جریان‌ساز، در او مفاهیم جریان‌ساز و عمل‌ساز را تولید کنیم و به راه بیندازیم و زنده کنیم؛ ایمان؛ اندیشه‌ورزی، یاد بگیرد فکر کند؛ مشارکت اجتماعی، دوری از انزواهای اجتماعی نامطلوب؛ تکافل(۵) اجتماعی که یک معنای خیلی والای اسلامی دارد.

 اصلاح الگوی مصرف؛ این حقیر، بارها راجع به اصلاح الگوی مصرف صحبت کرده‌ام -در سخنرانی‌های اوّل سال، با مسئولین، در جلسات خصوصی، در جلسات عمومی- امّا الگوی مصرف ما هنوز اصلاح نشده؛ ما بد مصرف میکنیم. همین مسئله‌ی جنس خارجی که من چند روز قبل(۶) اینجا در حسینیّه، با جمعی در میان گذاشتم، از همین قبیل است. این قاچاقهای ده‌ها و صدها میلیاردیِ وسایل لوکس، از همین قبیل است. این بچّه‌بازی‌های داخل خیابانها -که بچّه‌پول‌دارهای نوکیسه، با آن خودروهای کذائی می‌آیند دائم راه میروند، دائماً رژه میروند، دائماً پُز میدهند- به‌خاطر همین چیزها است؛ اصلاح الگوی مصرف. این را باید از کودکی به این جوان و نوجوان یاد داد.

 تحمّل مخالف؛ بله، تا یک کسی یک مختصر تنه‌ای زد به ما، ما برگردیم با مشت به سینه‌اش بکوبیم؛ این عدم تحمّل است. اسلام این را از ما نمیخواهد؛ اسلام عکس این را از ما میخواهد؛ رُحَمآءُ بَینَهُم.(۷)

 ادب؛ مؤدّب بودن. حالا خیلی از شما قاعدتاً با فضای مجازی آشنایید؛ واقعاً در فضای مجازی ادب رعایت میشود؟ حیا رعایت میشود؟ خب نمیشود دیگر؛ یا در بخش مهمّی [رعایت] نمیشود. اینها را باید رشد داد در نوجوان و جوان.

 تدیّن؛ اشرافی بار نیامدن؛ زندگی اشرافی را بر اینها تزریق نکردن. البتّه حالا اگر بخواهم من اینجا فهرست کنم و بنویسم و بخوانم، یک چند صفحه میشود؛ یک‌مقداری‌اش اینها است.

 اینها را شما باید انجام بدهید؛ این کار شما است، این کار مقدّس شما است. شما هستید که این نسل را این‌جوری پرورش میدهید و فرهنگ‌سازی میکنید. اگرچنانچه توانستید این مفاهیم جریان‌ساز را در ذهن دانش‌آموزتان رسوخ بدهید، خدمت بزرگی به آینده‌ی کشورتان کرده‌اید. معلّم خوشبختانه این‌جوری است؛ چون تعلیم میدهد، چون یاد میدهد، یک تسلّط روحی و فرهنگی به‌طور طبیعی بر دانش‌آموز دارد -حالا آن دانش‌آموزهای بداخلاق را که در بعضی از کلاسها هستند کار نداریم امّا به‌طور عموم این‌جوری است؛ در حوزه‌های علمیّه که متعلّم و طلبه در مقابل استاد مثل عبد خاضع است؛ حالا در فرهنگ جدید این‌جوری نیست لکن بالاخره یک تسلّطی معلّم دارد بر شاگرد- میتوانید از آن استفاده کنید.

 خب، دستگاه‌های مختلف نقش دارند؛ میتوانند در این زمینه این فضا را در آموزش‌وپرورش به‌وجود بیاورند که معلّم بتواند کارش را آسان انجام بدهد و وفادار بماند به همین مضمون این سوگندنامه و این مطالبی که ما عرض کردیم.

 یکی، معاونت پرورشی است که سفارش شد و خوشبختانه راه‌اندازی کردند و معاونت پرورشی را فعّال کردند، لکن کافی نیست؛ معاونت پرورشی وظیفه‌ی سنگین‌تری بر عهده دارد. فعّالیّت پرتلاش، هدفمند، هوشمند و سالم؛ هم سالم از لحاظ اعتقادی، هم سالم از لحاظ سیاسی، هم سالم از لحاظ اخلاقی؛ اینها جزو مسئولیّتهای معاونت پرورشی است؛ باید اینها را رعایت کنید. اگرچنانچه نسبت به هرکدام از اینها -چه استقامت در درست حرکت‌کردنِ دینی، چه اخلاقی و چه سیاسی- خطایی در آنجا سربزند، این ضربه‌زدن به آموزش‌وپرورش و ضربه‌زدن به این نسل است.

 یکی از مسئولین در این زمینه صداوسیما است؛ صداوسیما خیلی نقش میتواند ایفا کند. من سال گذشته هم گفتم،(۸) عمل نشده، آن‌چنان‌که باید عمل نشده؛ صداوسیما باید یک سرفصل کاری مخصوص آموزش‌وپرورش داشته باشد؛ آدمهای با فکر، بنشینند برنامه‌ریزی کنند. چند روز پیش -شاید هفته‌ی پیش- جمعی از نوجوانها و جوانهای دانش‌آموز اینجا در حسینیّه بودند و برایشان بنده صحبت کردم.(۹) یکی‌شان یک نامه‌ای به من داد، دیدم حرف حسابی میزند؛ نوشته بود که در صداوسیما برای کودکان برنامه هست، برای بزرگها برنامه هست، برای ما جوانهای دبیرستانی برنامه نیست. دیدم راست میگوید، حرف درستی است. کدام برنامه را برای این جوان فراهم کردید که بتواند از آن استفاده‌ی روحی، استفاده‌ی فکری، استفاده‌ی دینی، استفاده‌ی علمی کند. البتّه برنامه‌های علمی در بعضی از شبکه‌ها هست، اینها برنامه نیست؛ برنامه‌سازی باید بشود؛ هنرمندانه کار باید بشود. این هم یک دستگاه که دستگاه موظّفی است.

 یکی وزارت ارتباطات [است‌]. این فضای مجازی امروز از فضای حقیقیِ زندگی ما چند برابر بزرگ‌تر شده؛ بعضی‌ها اصلاً در فضای مجازی تنفّس میکنند؛ اصلاً آنجا تنفّس میکنند، زندگی‌شان در فضای مجازی است. جوانان هم سروکار دارند با فضای مجازی، با انواع‌واقسام چیزها و کارها، با برنامه‌های علمی‌اش، با اینترنتش، با شبکه‌های اجتماعی‌اش، با مبادلات و امثال اینها سروکار دارند؛ خب، اینجا لغزشگاه است. هیچ‌کس نمیگوید آقا جادّه نکش. اگر شما در یک منطقه‌ای جادّه‌ای لازم دارید، خیلی خب، جادّه بکش، جادّه‌ی اتوبان هم بکش امّا مواظب باش! آنجایی که ریزش کوه محتمل است، آنجا محاسبه‌ی لازم را بکنید. ما به دستگاه‌های ارتباطی خودمان، به مجموعه‌ی وزارت ارتباطات و شورای عالی مجازی -که بنده از آن هم گله دارم- سفارشمان این است. ما نمیگوییم این راه را ببندید؛ نه، اینکه بی‌عقلی است. یک کسانی نشسته‌اند، فکر کرده‌اند، یک راهی باز کرده‌اند به‌عنوان این فضای مجازی و به قول خودشان سایبری؛ خیلی خب، از این استفاده کنید منتها استفاده‌ی درست بکنید؛ دیگران دارند استفاده‌ی درست میکنند؛ بعضی از کشورها طبق فرهنگ خودشان این دستگاه‌ها را قبضه کرده‌اند. ما چرا نمیکنیم؟ چرا حواسمان نیست؟ چرا رها میکنیم این فضای غیرقابل کنترل و غیرمنضبط را؟ مسئولند، یکی از مسئولین هم همینها هستند؛ دستگاه وزارت ارتباطات است.

 باید همه‌ی اینها کمک کنند به آموزش‌وپرورش؛ آموزش‌وپرورش به‌تنهایی نمیتواند همه‌ی کارها را انجام بدهد؛ اینها باید کمک کنند. اینکه من بارها گفته‌ام دستگاه‌ها بایستی کمک کنند به آموزش‌وپرورش، خب، کمکها اینها است؛ همه‌اش ذهنشان به کمکهای مالی و مادّی و پولی نرود؛ کمکها اینها است؛ باید همه همکاری بکنند تا آموزش پرورش بتواند واقعاً سرپا بِایستد و کار خودش را انجام بدهد.

 یکی از کارهایی که باید در آموزش‌وپرورش انجام بگیرد، تزریق روحیه‌ی شادابی و جوانی در معلّم است؛ نگذاریم معلّم پیر بشود. پیرِ سنّی مرادم نیست؛ بعضی‌ها سنّشان جوان است امّا روحیه‌شان پیر است؛ بعضی روحیه‌شان جوان است بااینکه سنّشان زیاد است. معلّمی را سراغ داریم که به نظرم حدود هفتاد سال است معلّمی میکند، [امّا] دست برنداشته؛ اینها قیمت دارد. این روحیه‌ها را باید در آموزش پرورش احیا کرد.

 نظام آموزشی ما نظام فرسوده و قدیمی و کهنه‌ای است. نظام آموزشی کهنه است؛ این را ما از اروپایی‌ها گرفتیم، همین‌جور نگهش داشتیم، مثل یک چیز موزه‌ای مقدّس که دست به آن نخورَد! هرگاه‌یک‌باری گوشه‌کنارش را یک کمی کم و زیاد کردیم؛ نظام، نظام کهنه‌ای است؛ باید نوسازی بشود. خب، حالا البتّه همین طرح تحوّل که آقای وزیر اشاره کردند، این یک گامی است در این راه؛ خوب است لکن این را من میخواهم بگویم، برای نوسازی نظام آموزش‌وپرورش، ما باز نگاه نکنیم به دست دیگران، ببینیم حالا در فلان کشور اروپایی چه اتّفاقی افتاده، ما هم همان را رونویسی کنیم. نه آقا، صاحبان فکر بنشینند -البتّه از تجربه‌ها خوب است استفاده کنند- خودشان طرّاحی کنند، نظام نوین را طرّاحی کنند. حالا همین طرح تحوّل که علی‌الظّاهر خوب تهیّه شده، یک گامی است؛ همین را با دقّت و با نگاه انتقادی اجرا کنند؛ نگاه کنند و ببینند کجاهایش اشکال دارد. بالاخره در هر نوشته‌ی غیرالهی و هر کار بشری یک اشکالی هست؛ بگردیم آن اشکال را پیدا کنیم. اشکالات را شناسایی کنیم، عیوب را شناسایی کنیم، یک نظام پاکیزه‌ی منظّم خوبی طرّاحی کنیم.

 یکی از چیزهایی که در آموزش‌وپرورش خیلی مهم است، همین دانشگاه فرهنگیان است؛ همین که این جوانهای عزیزمان، [یعنی‌] دانشجومعلّم‌ها، آنجا هستند. این بسیار مهم است. هرچه میتوان باید برای این مجموعه سرمایه‌گذاری در توسعه‌ی کمّی و کیفی کرد؛ با همان معیارهای متعالی که برای معلّم لازم است. عرض کردم، این سوگندنامه‌ای که خواندید خوب بود، به شرطی که عمل کنید به این سوگندنامه؛ واقعاً متعهّد باشیم به آنچه به آن سوگند میخوریم. دوره‌های آموزش کوتاه‌مدّت هم میگذارند که البتّه اینها خیلی کارساز نیست.

 یکی از چیزهایی که در آموزش‌وپرورش مهم است، مسئله‌ی فنّی‌وحرفه‌ای‌ها است که بنده مکرّر روی آن تکیه کرده‌ام. کودک ما دوازده سال، تا جوان میشود، درس میخواند برای اینکه برود دانشگاه؛ آیا برای همه‌ی مشاغلی که در جامعه وجود دارد، سِیر این مسیر و رفتن به دانشگاه لازم است؟ آن‌طور که به من گزارش داده‌اند، میگویند دوازده هزار نوع شغل وجود دارد؛ آیا برای همه‌ی این دوازده هزار نوع شغل، همین درسها و همین مسیر و رفتن به دانشگاه لازم است؟ یا نه، باید آنچه هدف است، مهارت‌افزایی باشد، کارآمدی باشد برای کارهای مختلف، برای استعدادهای گوناگون؛ بعضی‌ها نخبه هستند در کار هنر، که [اگر] یک چیز صنعتی دستش بدهی درمیمانَد؛ بعضی‌ها بعکس، نخبه هستند در کار صنعت؛ یکی نخبه است در کار فکر و فلسفه، یکی نخبه است در کار مسائل اجتماعی، یکی نخبه است در کارهای خدماتی. ببینیم، پیدا کنیم استعدادها را، شناسایی کنیم و ورز بدهیم این استعدادها را تا اینکه ورزیده بشوند، تا اینکه بتوانند کار کنند، تا بتوانند ابتکار کنند. این همه ما روی ابتکار تکیه میکنیم، خب ابتکار را چه کسی میتواند انجام بدهد؟ هر آدم معمولی‌ای که نمیتواند ابتکار انجام بدهد، بایستی ورزیده بشود تا بتواند در یک زمینه‌ای ابتکار انجام بدهد.

 یک مطلبی هم درباره‌ی [استفاده از] این نام و نشانه‌های دوران طاغوت که من میبینم بعضی‌ها اصرار دارند؛ این را هم من نمیفهمم معنایش را که حتماً باید بگوییم «پیش‌آهنگی»! خب پیش‌آهنگی یک اصطلاحِ مال دوران طاغوت است؛ چه لزومی دارد؟ این تعبیرات و این الفاظ، هرکدام پشت‌سر خودشان یک بار معنایی دارند. جزو بزرگ‌ترین کارهای جمهوری اسلامی، جعل اصطلاحاتی بود با بارهای معنایی، مثلاً فرض کنید استکبار، مستضعفین، نظام سلطه؛ این‌جور تعابیر چیزهایی است که ملّتهای دیگر، نخبگان سیاسی و فعّال و مبارزاتی ملّتهای دیگر از ما قاپیدند آنها را. [تعابیر طاغوتی‌] چه لزومی دارد؟ ما بسیج دانش‌آموزی داریم فرض بفرمایید، گروه‌های پیشتاز دانش‌آموزی مثلاً داریم یا جامعه‌ی اسلامی دانش‌آموزی، انجمن‌های اسلامی دانش‌آموزی؛ این تعبیرات، تعبیراتی است مال جمهوری اسلامی. چه لزومی دارد ما حتماً دنبال تعبیرات قدیمی برویم؟

 یک مطلب هم راجع به این مسائل مدارس موجود خودمان عرض بکنم. خب حالا [اینکه‌] مسئله‌ی آموزش‌وپرورش طبق قانون اساسی و آن‌چنان‌که انسان درست فکر میکند میفهمد، یک مسئله‌ی حاکمیّتی است، معنایش این نیست که حتماً همه‌ی بارَش باید بر دوش دولت باشد؛ لکن دولت باید در مسئله‌ی آموزش‌وپرورش نقش‌آفرینی کند. اینکه ما مدارس دولتی را مدام تبدیل کنیم به غیرانتفاعی، معلوم نیست خیلی این یک کار پخته‌ی درستی باشد؛ حالا اسمش مدارس غیرانتفاعی است امّا بعضی از اینها مدارس انتفاعی است، نه غیرانتفاعی؛ با آن شهریه‌های کذایی که شنیده‌ام از بعضی‌ها میگیرند. سطح مدارس دولتی را بالا ببریم تا رغبت خانواده‌ها به این مدارس بیشتر بشود.

 وقت زیاد گذشت، صحبت ما خیلی طول کشید، آخرین عرض من این است که کشور را باید بسازید عزیزان من؛ شماها باید بسازید. از جمله‌ی عناصری که میتوانند کشور را بسازند شما معلّمها هستید؛ از این فرصت هم استفاده کنید؛ از فرصت توانایی‌هایتان. خوشبختانه آنچه در مورد وزیر محترم شنیده‌ایم و دیده‌ایم، ایشان الحمدلله از لحاظ سلامت فکری و سلامت عملی مورد قبول هستند؛ از این فرصت استفاده کنید. البتّه ایشان هم باید سعی کنند که همکارانشان هم همین‌جور از لحاظ سلامت فکری و سلامت عملی واقعاً کسانی باشند که بشود به آنها در این کار بزرگ اعتماد کرد. کشور را شما باید بسازید؛ کشور را باید قدرتمند کنید. قدرت فقط به سلاح نیست؛ مهم‌ترین ابزار قدرت و مهم‌ترین عنصر قدرت‌ساز، علم و شخصیّت ملّی است. شخصیّت افراد، ایستادگی، هویّت، هویّت انقلابی؛ اینها است که قدرت میسازد. ایمان، به ملّت ما قدرت داد، انقلاب، به ملّت ما قدرت داد. وقتی قدرت داشته باشید و دشمن ببیند قدرت شما را، ناچار عقب‌نشینی خواهد کرد؛ وقتی ما در مقابل دشمن از نشان دادن و عرضه کردن مبانی و عناصر قدرت خودمان اجتناب کنیم، پرهیز کنیم، بترسیم، ملاحظه کنیم، دشمن پُررو میشود.

 اینکه امروز شما می‌بینید دشمنان حرفهای بزرگ‌تر از دهان خودشان میزنند، همه‌اش قابل پاسخگویی است از سوی ملّت ایران. می‌نشینند طرّاحی میکنند که ایران باید در خلیج‌فارس رزمایش نظامی نداشته باشد؛ چه غلطهای عجیب‌غریبی! او از آن طرف دنیا می‌آید اینجا رزمایش راه می‌اندازد؛ شما اینجا چه‌کار میکنید؟ خب بروید در همان خلیج خوکها؛(۱۰) بروید آنجاها و هرجا میخواهید رزمایش [کنید]. در خلیج‌فارس شما چه‌کار میکنید؟ خلیج‌فارس خانه‌ی ما است. خلیج‌فارس جای حضور ملّت بزرگ ایران است؛ ساحل خلیج‌فارس به‌اضافه‌ی سواحل زیادی از دریای عمّان، متعلّق به این ملّت است؛ باید حضور داشته باشد، باید رزمایش کند، باید اظهار قدرت بکند. ما ملّتی هستیم با تاریخ، قدرتمند؛ حالا پادشاهان ضعیفِ روسیاهی آمدند و یک چندصباحی ماها را عقب زدند و خاک مُرده پاشیدند روی این کشور؛ آنها رفتند و گورشان را گم کردند. ملّت، ملّت بیداری است، ملّت بزرگی است، مگر اجازه میدهد؟ این‌جوری بایستی با این قدرتهای زیاده‌خواه، افزون‌طلب و انحصارطلب مواجه شد. گفتم من، مسلّماً اینها در مقابل ما شکست خوردند؛ دلیل شکست‌شان خیلی واضح است، چون اینها میخواستند جمهوری اسلامی نباشد؛ جمهوری اسلامی علاوه بر اینکه هست، دَه‌ها برابر قدرتمندتر از اوّل هم شده؛ خب این شکست است. قرآن این را به ما یاد داده: تُرهِبونَ بِه‌ عَدُوَّ اللهِ وَ عَدُوَّکُم؛(۱۱) خودتان را آن‌جور آماده کنید که دشمن خدا و دشمن شما، واهمه داشته باشند و هراس داشته باشند از شما. دشمن؛ مراد همسایه نیست، مراد رقیب نیست، مراد آن کشوری که با ما دشمنی نمیکند نیست؛ دشمن، [یعنی‌] آن‌که دشمنی میکند که او را هم همه می‌شناسند.

 از خداوند متعال میخواهیم که شما را، ما را توفیق بدهد تا بتوانیم آن راهی را که مایه‌ی رضای خدا و مرضیّ الهی است ان‌شاءالله ادامه بدهیم. ان‌شاءالله فردای این کشور به برکت وجود نورانی فعّالِ با عزّت شما جوانها، فردایی خواهد بود که مایه‌ی سعادت همه‌ی ملّت خواهد شد.

والسّلام علیکم و رحمةالله وبرکاته‌



طبقه بندی: بیانات مقام معظم رهبری،امام خامنه ای (مدظله العالی)،
برچسب ها: رهبر، امام خامنه ای، معلم، فرهنگیان،

تاریخ : دوشنبه 13 اردیبهشت 1395 | 10:12 ب.ظ | نویسنده : بسیج دانش آموزی | نظرات


به گزارش خبرنگارحوزه بسیج دانش آموزی ،جشن بزرگ روز معلم و مراسم گرامیداشت یاد و خاطره استاد شهید مرتضی مطهری باحضور فرماندار ،رئیس بنیادشهید،فرمانده حوزه بسیج دانش آموزی وسایرمسئولین شهرستان در سالن شهیدتکلوکنگاور برگزار شد.
فرماندار در جشن بزرگ روز معلم، ضمن گرامیداشت هفته مقام معلم اظهار کرد: رهبر معظم انقلاب اسلامی همواره تأکیدات فراوانی در خصوص نفوذ دشمنان به تفکرات جوانان و دانش‌آموزان داشتند و دارند و باید در این زمینه، آموزش‌های لازم به دانش‌آموزان و جوانان ارائه شود.

وی با بیان اینکه آموزش و پرورش و معلمان نقش بسیار تأثیرگذاری در این خصوص خواهند داشت، گفت: باید جوانان و دانش‌آموزان خود را در کلاس‌های درس با شجاعت و ایثار و فداکاری شهدای انقلاب و هشت سال دفاع مقدس آشنا کنیم و به آنها بیاموزیم که جوانان ۳۰ سال پیش به چه منظور و برای چه هدف مقدسی برابر دشمنان اسلام و نظام ایستاده بودند.

دکترشریف خسروی افزود: دانش‌آموزان امروز که نسل چهارم انقلاب را تشکیل می‌دهند، مدیران توانای فردای ایران اسلامی هستند که قطعاً باید نقشی مهمی برای رفع مشکلات مردم داشته باشند و برابر دشمنان نظام و اسلام سینه سپر کنند.

وی ادامه داد: جامعه ما پویا و زنده است و نسل جدید، جنسی از مردان و زنان دلیر دارد که امید آینده ایران اسلامی هستند و معلمان می‌توانند در این زمینه و تحقق اهداف نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران نقش به‌سزایی ایفا کنند.

خسروی بیان کرد: معلمی شغلی با فضیلت و از جایگاه بالایی در اسلام برخوردار بوده و بر همه واجب است تا احترام این قشر زحمتکش جامعه را حفظ و برای رفع مشکلات آنها تلاش کنند.

گفتنی است دراین مراسم برنامه های متنوع ازقبیل گروه سرود دانش آموزان دخترابتدایی ، گروه نوازندگان آهنگ های سنتی دانش آموزان پسر وهمچنین خاطره گویی یکی از معلمان پیشکسوت بنام سید رضا ابوالقاسمی برگزارشد.

درپایان از همسران 12شهیدفرهنگی شهرستان وازمعلمان نمونه شهرستان تجلیل بعمل آمد.
















تاریخ : دوشنبه 13 اردیبهشت 1395 | 12:24 ب.ظ | نویسنده : بسیج دانش آموزی | نظرات

لطفا خودتان را معرفی کنید و بفرمایید چند سال است که در آموزش و پرورش خدمت می کنید؟.

 

بسمه تعالی؛ اینجانب چنگیزحقیقی فشی فرزندابراهیم ، در روستای سرسبزومتدین فش بدنیا آمده ام .پس ازطی دوران ابتدایی وراهنمایی درروستای فش،مقطع دبیرستان رادرشهرکنگاورگذرانده وپس ازقبولی درمرکزتربیت معلم شهیدرجایی مازندران بامدرک فوق دیپلم درسال 68در دبستان بعثت رشتیان مشغول به تدریس شدم ودرسال 74موفق به کسب مدرک کارشناسی ودرسال 86 در دانشگاه دررشته کارشناسی ارشدتکنولوژی آموزشی مشغول تحصیل شدم وبه مدت 27سال درمدارس چندپایه روستایی وظیفه خطیرمعلمی رابرعهده داشته ام.

 

اولین مدرسه ی که در آن شروع به درس دادن کردید؟

دبستان بعثت روستای رشتیان

 

اولین روز کاری درس دادن  را چگونه گذراندید؟

باشوق وعلاقه به آن روستاعزیمت نمودم اما پس ازمشاهده اوضاع به هم ریخته دبستان وساختمان بسیارقدیمی وگلی روستا(دبستان)وشیشه های شکسته دبستان بسیارناراحت شدم ،درآن روزتاظهرباهمکاران ودانش آموزان بازحمت فراوان صرفا توانستیم که سنگ ها واشیایی که به شیشه ها زده بودندپاکسازی نمایم.

 

چطور معلم نمونه کشوری شدید؟

ازسال های اولیه خدمتم درجشنواره های علمی،مسابقات ورزشی،ارسال مقالات برای نهادهاومراجع فرهنگی اقدام نمودم.به این شغل باعلاقه ای وافرقدم نهاده وهم اکنون که درسال 29 خدمت هستم ازنیروی تازه استخدام شده عشق وتلاش بیش تری به تدریس وآموزش همه جانبه ی دانش آموزان کشورم دارم.

 

شما باور دارید که نمونه هستید؟

نمونه بودن وانتخاب بعنوان نمونه در درجه اول امردرونی وپنهان است که جزخدای متعال ودربرخی مواقع اعمال انسان بیانگرواقعی آن است.اما تاحدامکان وتوان سعی می نمایم در راه نمونه بودن ونمونه ماندن تلاش کنم.

 

معیارهای یک معلم نمونه از دیدگاه شما؟

اخلاق پسندیده بادانش آموزان،برای پیشرفت کشورکارکردن،به همه ی عوامل تأثیرگذار دررشددانش آموزان توجه کردن،عامل اصلی برای هدرندادن سرمایه کشوربودن،برای رضای خداکارکردن نه برای جلب توجه اشخاص ومسئولین کارکردن ازمعیارهای نمونه بودن است.


 
چه احساسی داشتید وقتی اطلاع پیدا کردید معلم نمونه شدید ؟

وظیفه خودرادرقبال جامعه علمی سنگین تر دیدم وازاینکه باتلاش علمی وکوشش فراوان توانستم دربین معلمان کشور نمونه شوم بسیارخوشحال بودم.
موفقیت خود را مدیون چه کسانی  می دانید ؟

زحمات پدرومادرکشاورزم که با زحمت زیادوتوکل به خداکارمی کردندوهمیشه ازدرگاه خداوندعزت وسربلندی فرزندان خودرا خواستاربودند.


فکر می کنید سهم جامعه در کنار معلمین در خصوص تربیت نسل فردا چیست ؟

اولین وظیفه تربیت واصلاح فرزندان جامعه برعهده معلمین است ، اگرمعلم کارخودرابه نحواحسن انجام دهد. جامعه ازهجوم فرهنگی وهنجارشکنی ها رها ونجات می یابداین امروقتی محقق می شودکه سایرنهادهای فرهنگی مذهبی در راستای این وظیفه مهم با آموزش وپرورش همراه وهمگام باشند.

 

 مدرسه ی ایده آل از نظر شما در خصوص تربیتی و آموزشی چه مدرسه ایی است؟

مدرسه ایده آل بایدهمه جانبه نگرباشد.یک بعدی عمل نکند.باتمام مراکزیادگیری ارتباط داشته باشد.ازنظرورزشی،علمی ،اجتماعی،اخلاقی و... روی دانش آموزان روانشناسانه عمل وکارکند.

 

بهترین و بدترین خاطره دوران خدمت خودتان را بفرمایید.

بدترین خاطره وقتی بودکه شنیدم دانش آموزی برای یکی ازهمکاران نان ماست وتخم مرغ آورده ومعلم بدون رعایت شأن انسانی ومعلمی نان ماست وتخم مرغ محلی را برگشت داده بود. ودرکنار این خاطره ی تلخ مشاهده وضع مالی برخی ازدانش آموزان خاطرمرابعنوان یک معلم مکدروتاریک می کرد.

ازخاطرات شیرین دوران خدمت که قابل ذکرنیست ، زندگی وکار با کودکان همه لذت وعبادت است.


 
دوست دارید چه آینده ای برای دانش آموزانتان رقم بخورد؟

دوست دارم هرکدام ازدانش آموزانم توانایی خدمت مفیددرهرشغل وهرموقعیتی رابه کشورم داشته باشند.تا این کشوربا این همه سرمایه ونیروی خدادادی توسط هیچ کشورازهرنظرموردتهدیدوتحریم قرارنگیردودانش آموزم به این قدرت برسدکه ماتوانایی هرکاری داریم پس ازهیچ کس واهمه نکند.


معلمان قدیمی کوشاتر بودند یا معلمان امروز؟

معلمان امروزدرمجموع کوشاترند.

 

نگاه مردم نسبت به شغل معلمی چیست؟

نگاه مردم به شغل معلمی مثبت است. بایدمعلم باعمل خوداین مثبت نگری راحفظ کند.

 

بهترین هدیه ای که در روز معلم گرفته اید؟

بهترین هدیه روزمعلم من پندپدرم بودکه دانش آموزان فقیررابیش تردریاب.

وقتی دانش آموزی با یک دسته گل از دامن طبیعت جمع آوری کرده بودوبه من هدیه داد.پدرم پس ازمشاهده فیلم ،این جمله رابیان نمود.

 

اگر به قبل بازگردید باز هم معلم خواهید شد؟

چون هدفم تربیت دانش آموزان است اگربه قبل برگردم معلمی را بهتر وباتجربه بیش تروتأثیرگذترترانتخاب وادامه می دهم.

 

برنامه ای که برای آینده دارید؟

بعدازبازنشستگی به کاری مفیدکه سودعمومی داشته باشدمی پردازم ودرکنارشغلم به کارهای فرهنگی ازجمله خوشنویسی می پردازم.

 

دوران دانش آموزی خودتان معلمی در ذهن دارید که نمونه باشد و بخواهید از او تشکر کنید؟

همه ی معلمان خودرادوست دارم وهمین الان خودرامدیون زحمات آن ها می دانم

شهید بزرگوارمحمدرضا قلیوندیک باربا دوچرخه مرابه مدرسه رسانده که خاطره ای به یادماندنی برای من از بزرگی ومنزلت اوست

 

چندمین بار است که معلم نمونه کشور شده اید؟

درسه مرحله- شهرستان-استان وکشورنمونه شده ام. ضوابط این است که معلم نمونه کشوری صرفا یکباردرطول خدمت است.

 

فکر نمی کنید بار مسئولیت شما با این عنوان بیشتر شده است؟

قطعاً خودرا مدیون جامعه علمی می دانم وقبول دارم بهتروبا مسئولیت بیش ترخدمت کنم.

 

اهل مطالعه هستید؟ چه کتابهایی می خوانید؟

بیش تروقت خودرا درمنزل به مطالعه کتب روانشناسی، فلسفه های آموزش وپرورش مذهبی واخلاقی اختصاص می دهم.

 

خلاقیت با معلمی چه ارتباطی دارد؟

ارتباط تنگاتنگی دارد. معلم اگر خلاق نباشدنمی توانددانش آموزان راخلاق بارآورد. معلمی که خلاق است دانش آموز او احساس خستگی نمی کند.

 

عدالت آموزشی از نگاه معلم به چه معناست؟

فرصت درس خواندن برای همه ی دانش آموزان مهیا گردد.امکانات آموزشی واستفاده از نرم افزارهای آموزشی بصورت رایگان دراختیاردانش آموزان محروم قرارگیرد(امکانات آموزشی شرط یادگیری بهتراست).

کدام حرف الفبا را بیشتر دوست دارید؟ چرا

آ- آحرف اول مایه زندگی است. آب راخوب یاددهی ویادبگیری،روشنایی آب، پاکی وصداقت راآموزش داده ای .اولین هدف ونشانه اول آموزش است ، آموزش این نعمت خدا.

اهل ورزش هستید؟

کلیه رشته های ورزشی را درحدامکانات شهرومحل زندگی تسلط نسبی دارم ودرمسابقات مختلف ورزشی شرکت نموده وآنها را انجام می دهم.

 

در کنار یک معلم چه افرادی در تعلیم و تربیت دانش آموزان نقش دارند؟

ائمه جمعه وجماعات، سازمان تبلیغات ، ارشاداسلامی وکانون های پرورش فکری ورسانه ملی

 

تا به حال برای دانش آموزی گریه کردید؟

بله ، به دلایل مختلف که حل مشکل آنها درتوانم نبوده است.


با دانش آموزان قدیمی خود در ارتباط هستید؟

باکلیه دانش آموزان ارتباط دارم .منظورازکلیه دانش آموزان ،دانش آموزانی که یا رشدچشمگیرداشته اندوعلاقه  به ارتباط بامن دارندویا دانش آموزانی که به مشکلی دچارشده اندو وظیفه دانسته ام چندباری برای صحبت وحل مشکل با آن ارتباط داشته باشم.


 
چند شاگرد تا به امروز تربیت کردید؟

بصورت رسمی ودائمی وباکمی خطا343 نفر وکلاس های غیررسمی با400نفر سروکارتدریس وآموزشی غیررسمی داشته ام.


 
تفاوت فرزند داشتن و دانش آموز داشتن در چیست؟

به اعتقادبنده دانش آموزان درکلاس حالت فرزندرا پیدامی کنند. همانطورکه انتظارداریم فرزندمان خوب تربیت وپرورش یابد.معلم انتظاردارددانش آموزانش خوب تربیت ورشدیابند. اما یک تفاوت ناچیزدارد. برخی ازدانش آموزان واولیا این حس را درک نمی کنند.


معلمی یعنی؟

معلمی یعنی احساس ومحبتی که از راه علم وتعلیم به دیگران هدیه می دهی ، معلمی یعنی سوزوگدازی که منشاء درونی وعاطفی داردکه به انسان سازمنجرشود.


برای شکوفایی استعداد دانش آموزان چه راهکارهایی دارید؟

کتب ها ازحالت تئوری خارج ودانش آموزان رابه اکتشاف وبحث وگفت وگو وا دارد. به جامعه فرهنگیان ازلحاظ معیشی رسیدگی گردد.


اگر می خواستید برای دانش آموزان دعا کنید چه دعایی می کنید؟

خداوندامارا ازظلم نادانی رهاکن، در دلمان نورامیدوتلاش وآگاهی بتابان

 

بزرگترین ارزوی زندگی شما؟

خودم وزحماتم مورد رضای خداباشد. احترام پدرومادرراحفظ کنم . فرزندان خدمتگذارواقعی کشورباشند.

 

حرفی که برای وزیر آموزش و پرورش دارید؟

نظام تعلیم وتربیت بایداستواروسنجیده وماندگاروبرنامه طولانی مدت داشته باشدوبرنامه های آن زودگذروموقتی نباشد. ازجناحی بودن برنامه ها خودداری گردد. برای شغل معلمی به معنی واقعی ارزش واهمیت قائل شود.معلمان را دریابد.

 

به عنوان آخرین سوال چه توصیه ای به همکاران خود برای موفقیت در امر آموزش و پرورش دارید ؟

هدف همانطور که هست خداباشد، فرزندمردم رافرزندخود بدانند،آینده کشور را مدنظرقراردهند ونه رضایت فردیا افراد

 

و سخن پایانی: 

معلمی حرفه ایست که انسان سازی می کند. کارو وظیفه معلم ازکاروخون شهداء بالاتراست. زیرامعلم است که شهداء را پرورش داده که جان خودرانثارکشورکند. آن راقدربدانیم وبه منزلت معلم خدشه وارد نکنیم.

معلم را درنزدفرزندانمان کوچک نکنم ، که جامعه آسیب می بیند.

                                                                                           والسلام   -   حقیقی فشی

 




طبقه بندی: خبر،
برچسب ها: مصاحبه، معلم نمونه، کنگاور،

تاریخ : یکشنبه 12 اردیبهشت 1395 | 10:18 ب.ظ | نویسنده : بسیج دانش آموزی | نظرات

زنگ سپاس معلم همزمان با هفته بزرگداشت مقام معلم، با حضور مسئولان در مدارس شهرستان کنگاور نواخته شد.

به گزارش خبرنگارحوزه بسیج دانش آموزی ؛ دکترشریف خسروی فرماندارشهرستان در این آیین گفت: معلمی شغل انبیا است ومعلم تنها کسی است که می تواند با آموزش معلومات مفید و معارف اندیشمندان، انسان ها را تربیت کند.
به گفته شریف خسروی معلمان افتخار خدمت به دانش آموزان را دارند و این امر برای فرهنگیان نعمتی بزرگ است که خداوند متعال به آنان عطا کرده است.
وی گفت: نکوداشت مقام پر افتخار معلم،  تکریم انسان‌هایی است که برای بالندگی نسل فردای جامعه خویش، از هیچ تلاشی فرو گذار نمی‌کنند و غیور و استوار با تحمل ناملایمات؛ جان فرزندان این سرزمین را به گوهر علم و ادب و معرفت می‌آرایند.
فرماندار کنگاور در این مراسم ضمن تبریك هفته معلم به تشریح شخصیت ارزشمند معلم شهید استاد مرتضی مطهری پرداخت و گفت : به فرمایش امام راحل (ره) تمامی كتابها و آثار شهید مطهری خوب، تاثیر گذار و قابل تألم است.
شهید مطهّری در عمر كوتاه خود اثرات جاویدی به یادگار گذاشت كه پرتوی از وجدان بیدار و روح سرشار از عشق به مكتب بود. او با قلمی روان و فكری توانا در تحلیل مسایل اسلامی و توضیح حقایق فلسفی با زبان مردم و بی قلق و اضطراب به تعلیم و تربیت جامعه پرداخت. آثار قلم و زبان او بی استثناء آموزنده و روانبخش است .
درپایان زنگ سپاس توسط دکتر رشتیانی رئیس محترم اداره آموزش وپرورش شهرستان بصدا در آمد.
 
 


تاریخ : یکشنبه 12 اردیبهشت 1395 | 12:05 ب.ظ | نویسنده : بسیج دانش آموزی | نظرات

  • آنکولوژی | اخبار وب | تیم بلاگ